Skip to content
สรภัญญะ อุทิศส่วนบุญกุศล
| ด้วยบุญนี้อุทิศให้ | อุปัชฌาย์ผู้เลิศคุณ |
| และอาจารย์ผู้เกื้อหนุน | ทั้งพ่อแม่และปวงญาติ |
| สูรย์จันทร์และราชา | ผู้ทรงคุณ หรือสูงชาติ |
| พรหม มาร และอินทราช | ทั้งทวยเทพและโลกบาล |
| โยมราช มนุษย์มิตร | ผู้เป็นกลาง ผู้จองผลาญ |
| ขอให้เป็นสุขสัน | ทุกทั่วหน้าอย่าทุกข์ทน |
| บุญผองที่ข้าทำ | จงช่วยอำนวยสุขผล |
| ให้สุขสามอย่างล้น | ให้ลุถึงนิพพานพลัน |
| ด้วยบุญนี้ที่เราทำ | แลอุทิศให้ปวงสัตว์ |
| เราพลันได้ซึ่งการตัด | ตัวตัณหา อุปาทาน |
| สิ่งชั่ว ในดวงใจ | กว่าเราจะถึงนิพพาน |
| มลายสิ้น จากสันดาน | ทุก ๆ ภพที่เราเกิด |
| มีจิตตรงและสติ | ทั้งปัญญาอันประเสริฐ |
| พร้อมทั้งความเพียรเลิศ | เป็นเครื่องขูดกิเลสหาย |
| โอกาส อย่าพึงมี | แก่หมู่มารสิ้นทั้งหลาย |
| เป็นช่องประทุษร้าย | ทำรายล้างความเพียรจม |
| พระพุทธผู้บวรนาถ | พระธรรมที่พึ่งอันอุดม |
| พระปัจเจกพุทธะสม | ทบพระสงฆ์ที่พึงผยอง |
| ด้วยอานุภาพนั้น | ขอหมู่มารอย่าได้ช่อง |
| ด้วยเดชบุญทั้งสิบป้อง | อย่าเปิดโอกาสแก่มารเทอญ. |